Hayvan Dostlarımız Ruhsallığımızı Nasıl Besliyor

Hayvan Dostlarımız Ruhsallığımızı Nasıl Besliyor

Hayvan Dostlarımız Ruhsallığımızı Nasıl Besliyor

İnsanı doğadan ayrı düşünmek mümkün değildir. İnsan; doğada, doğayla var olan bir varlıktır. Doğadaki uyum, canlılar arasındaki etkileşimler ile varlığını sürdürür. İnsanlar ve diğer türler arasındaki temas da bu etkileşimler arasındadır. Unutulmamalıdır ki, doğadan kopuk kalarak sağlıklı bir ruhsal işleyişe sahip olmak pek mümkün değildir.  Kadıköy Psikolog

1. Hayvanlar, çocukların ruhsal gelişiminde çok önemli bir yere sahiptir.

Çocuklar, hayvanlarla etkileşim kurarak duygulanımlarını paylaşır ve böylece kendilerine sosyal bir alan yaratırlar. Hayvanlarla fiziksel ve ruhsal temasta bulunan çocukların iletişim becerileri ve sorumluluk duyguları gelişir. Bunlara ek olarak, yapılan araştırmalarda, evcil hayvan sahibi olan çocukların uyum sağlama ve empati kurma açısından daha başarılı oldukları görülmüştür (Vidovic, 1999).

2. Hayvanlarla kurulan bağ, sosyal becerileri kuvvetlendirir ve yalnızlık duygusunu azaltır.

Bize ihtiyaç duyan bir canlının bakımını sağlamak, ondan koşulsuz bir şekilde sevgi görmek ve onunla iletişim kurup paylaşımlarda bulunmak hem yalnızlık duygusunu azaltır hem de sosyal becerileri kuvvetlendirir.

3. Evcil hayvan sahipleri, depresyon semptomlarını daha az deneyimler.

Konsantre olamama, değersizlik ve suçluluk hissi, halsizlik, ilgisizlik, haz alamama gibi durumlar depresyon semptomları arasında gösterilebilir. Yapılan araştırmalara göre, evcil hayvan sahipleri bu semptomları diğer insanlara göre daha az deneyimler. Örneğin; Straede ve Gates (1993) tarafından yapılan bir araştırmada, kedi sahiplerinin depresyon gibi psikolojik problemleri daha az yaşadığı sonucuna ulaşılmıştır.

4. Hayvanlarla etkileşim, sakinleştirir ve stresi azaltır.

Yapılan birçok araştırma, hayvanlar ile olan etkileşimin stres düzeyini azalttığını ve insanı sakinleştirdiğini göstermiştir. Ankara Üniversitesinde yapılan bir araştırmaya göre, hayvan sahibi olmak, stresi azaltır ve kan basıncı seviyesini düşürür. Buna ek olarak, yapılan başka bir araştırmada, bir köpeği okşarken ölçülen tansiyonun, sohbet ederken ya da kitap okurken ölçülen tansiyona göre daha düşük olduğu belirtilmiştir.

5. Hayvanlarla olan temas, vücudumuzdaki serotonin ve dopamin seviyesini yükseltir.

 

‘Mutluluk hormonu’ diye bilinen serotonin; hafızayı, ruh halini, uykuyu ve iştahı düzenler. Oksitosin ise, kaygıyı azaltan, sakinleştiren ve güven duygusu sağlayan bir hormondur. Missouri Üniversitesinde yapılan araştırmada, bir köpek ile etkileşim kuran katılımcıların kanındaki serotonin ve oksitosin düzeyinin arttığı görülmüştür. Bir robot köpek ile etkileşimde bulunan katılımcılarda ise serotoninin düştüğü gözlenmiştir.

6. Hayvanların, yaşlıların yaşam kalitesi üzerinde oldukça önemli etkileri vardır.

Yaşlanma ile birlikte insanın hayatında önemli değişiklikler meydana gelir. Bu değişikliklere sevdiklerin kaybı, emeklilik, fiziksel yeterlilikte azalma ve sağlık problemleri gibi durumlar örnek gösterilebilir. Bilimsel çalışmalarda, bu değişiklikler sırasında, hayvanlarla bağ kuran yaşlıların daha az depresyon belirtileri gösterdiği görülmüştür (Garrity et al. 1989).  Evcil hayvanların yardımıyla yaşlı bireyler günlük hayatlarında daha aktif olabilmekte, sosyal etkinlik düzeyini arttırabilmekte ve yalnızlık duygusuyla daha iyi başa çıkabilmektedir.

 

Yayına Hazırlayan
Çisen Belendir
Psikolog/Psikolojik Danışman

 

Yararlanılan Kaynaklar

Garrity, T. F., Stallones, L. F., Marx, M. B., & Johnson, T. P. (1989). Pet ownership and attachment as supportive factors in the health of the elderly. Anthrozoös, 3(1), 35-44.

Grossberg, J. M., & Alf, E. F. (1985). Interaction with pet dogs: Effects on human cardiovascular response. Journal of the Delta Society.

Johnson, R. A. (2013a). Promoting one health: The university of Missouri research

center for human animal interaction. Missouri Medicine, 110, 125–128.

Straede, C. M., & Gates, G. R. (1993). Psyhcological health in a population of Australian cat owners. Anthrozoos, 6(1), 30-42.

Vidović, V. V., Štetić, V. V., & Bratko, D. (1999). Pet ownership, type of pet and socio-emotional development of school children. Anthrozoös, 12(4), 211-217.

Salgırlı Y., Emre B., Besgul K., Ozturk H., Sagmanligil V. (2012): Köpek sahiplerinin köpeklerine yaklaşımlarının değerlendirilmesi üzerine bir pilot çalışma. Vet. J. Ank. Univ. 59, 11-15.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.